سال دومی که کنکور ارشد دادیم از کل بچه های کارشناسی که کنکور دادند فقط زهرا قبول نشد، مدتی هم بود که دنبال مدرک غریق نجاتش بود و آنجا هم بدشانسی می آورد و قبول نمی شد، قشنگ می فهمدیمش که کارد دارد با مغزِ استخوانش چه می کند برای همین مثل دو سال قبل برایش برنامه ریزی کردیم و لابلای وسایلی که می دانس

حرفی نیست، عرضی نیست؛ فقط اینکه بیست و شیش سالگی جان! در سینه دلی پر آرزو بی وقفه می تپد، به حرمت این حجم عظیم بیم و امید ها می شود لبریز از مهر باشی؟ می شود پر باشی از معجزه های خوب؟! می شود دل خوشی را بلاعوض از دنیا بگیری و در سمت چپ قفسه سینه ام به یادگار بگذاری؟! + ۱۳۹۶/۰۲/۱۳ | 20:44 | سِجـِل |

» نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورت رمزدار درج کرده است و برای مشاهده کامل مطلب نیازمند آن هستید که کلمه عبور مرتبط با این مطلب را دانسته و وارد کنید.

حرف نمی زند؛ لب هایش شده است مرداد ماه گرمسیر، حجم درد هم چشم هایش را بسته، دستمالی نم دار برای پیشانی اش نمی برم، می نشینم یک گوشه و با درد به خود پیچیدن هایش چشم تو چشم می شوم، می گویم چه برایش کم گذاشته ام؟! کدام راه را اشتباه رفته ام؟! دست می گذارد روی زانوهایش بلند می شود و حین خاموش کردن لامپ

ماجرا از کجا شروع شد؟ از آنجا که آخر شب بود ، نور اذیت می کرد و دیگر بازی نمی چسپید، به جمع خسته نباشید گفتم و بعد از پر کردن بطری آب آمدم کنارشان نشستم تا هم خستگی در کنم و هم بازی ببینم، که یکی از بچه ها هدف اسپک هایش را محل نشستن ام قرار داد، شین برگشت و به شوخی گفت： "بذارین سالم تحویل خانوادش ب

پسرای پارک لاله موجودات عجیبین، کافیه دختری بیاد بازیشونو ببینه، اون وقته که پکیج شهرام محمودی، فرهاد قائمی و ظریف درونشون رو آنچنان رو می کنند که طلای المپیک رو برای "این هم نشان ما： یک سو خلیج فارس، سوی دگر خزر" دور از ذهن نمی بینی، حالا کافیه alt+f4 حضور پلنگسانان مذکور رو بزنیم اون وقت بسان پنت

کسایی که تهران هستن و مایل هستن (تو رو خدا باشین D:) به من تو انجام دادن یه طرح کمک کنن, لطفا اعلام می کنن که باهاشون در این رابطه صحبت کنم؟ + ۱۳۹۶/۰۳/۱۴ | 23:4 | سِجـِل |